| |
Gönül Yarasina Lokman Olan Sah | an Muhammet askina Zülfikar çalan Kamu müminlere imam olan Sah Pir Sultan Abdal im meydanda merdim El |
| |
Gönül Yüksekte Gezer | kirin gözü Alem münevver ise Gönül Çalabın tahtı Gönüle Çalap baktı İki cihan bed-baht |
| |
Gönüldeki Dostlara Mektup | elbi Kabe den de kutsal insanın kalbi Gönül kapım çalmadınız dostlarım Deli Hazım size gerçek |
| |
Gönülden Gönüle Yol Gider Derler | />Kısırdır katırlar kulun kunlamaz Bazı hocalar da çalgı dinlemez Nedir kuru ağaç bize din gerek |
| |
Gönüller Bir Olmalı | § duysan dosta Nedense meÅŸgul çalar Malkoç Ali uyma sen Gel hizaya ve düze El ele ver dur |
| |
Gönüller Sultanı Nasreddin Hoca | a Tutar diye yoğurt çalmış göllere Gönüller Sultanı Nasrettin Hoca Kalplere yerleşmiş tertemi |
| |
Gör (Bakma Yaylasının) | ar dillensin de gör |
| |
Gör Beni (Bir Mektup Yazmadın) | alanda Ecel gelip kapımızı çalanda Dostlar beni omuzuna alanda Bindim cansız buraktayım gör beni |
| |
Gör Hele (Kuzu Meler) | br>
Çırağı’yım bizim köyün destanı İnci Nene çemirlerdi fistanı Zabit Dede köy altına bostanı |
| |
Gör İmdi Ne Demiş Cezayirli De | nı Kilisenin taşlarına sür başını Yürü var bir zaman çalmış ol senin |