| |
Dönmüşdü (Aranların Vesf-i Halın) | ±lgül açılıb bülbüller ötür Çayır çemen gülüstana dönmüşdü Ele ki yaz getdi çevrildi yaya |
| |
Dönübdü | daşdı sular Gaynagsız bulaglar çaya dönübdü Biz de gonag oldug Garslı Osman a Yunis tek mat ga |
| |
Doruklara Sevdalandim | olur safaklanir karanliklar bin parçaya Gün olur safaklanir karanliklar bin parçaya. Denizlerde dalgaland |
| |
Dost Göğsün Hoş Nakış | de bir akış hem beni yakış Çayırda çimende andığım sensin Yazılmış yar başan yandım ataşan |
| |
Dost Serhos | yaranina, dostuna. Yaz gelende çayir, çimen üstüne, Yâr bade doldurur, elleri sarhos. Yavrum çikmis, yü |
| |
Dost Uyan (Uyan Halkım Uyan) | Say uyan dostum uyan |
| |
Dost Yarasi | Kurudu pinarim akmiyor çayim Cahiller elinden çok oldu zayim Ille dost yarasi bitirdi beni Eyvah dost |
| |
Dost Yarası | yum Kurudu Pınarım Akmıyor Çayım Cahiller Elinden Çok Oldu Zayım İlle Dost Yarası Bitir |
| |
Dostan Ne Haber | #39;a ulasti gönül |
| |
Dostlar Bilin Şimdidengeri | ü güman olmaz bana |