| |
Çoh İnsanlar Gonag Galıb (Bulagda) | nyanı Tanıdım dostu düşmanı Olar bir gün Şemşir hanı Deyen diller bu bulagda |
| |
Çok Ağlaman | r Nice köyü etti viran Hanedanlar oldu talan Çekildi gitti başbilen Bu Urus perişan olur < |
| |
Çok Geçmişem Bu Dağlardan | bir ana Odur ki bağlıyam sana Hangi semta hankı yana Hey uçsam da yuvam sensen Elim günüm obam se |
| |
Çok Gezdim Kırk Altı Seyahatımda | yahatımda Ben Gümüşhane yi gördüm gidirem Möhöbbet besledim hakikatımda Bağlardan gülleri düzdü |
| |
Çok Göresim Geldi Nazlı Nigarım | muş bilmem sellerin Aldanma bu güzel fani cihana Ecel camın içirirler her cana Sarılırken beyaz k |
| |
Çok Şey İsterler | nyaya geldiğim niçin Hangi bezirgana mahsustur göçün Her şehre uğrama pazarlık için Taşı hamur ed |
| |
Çok Sınadım Beğim Bu Tecellimi | açmadı Avcılığa çıktım bir kuş uçmadı Han kahve işlettim yolcu geçmedi Dedim bizim kısmet tav |
| |
Çok Şükür (Diyar-ı Gurbeti) | br>
Kaçıp da sılaya vardım çok şükür Felek senin hangi suçun görmeli Aradabir gidip köye varmalÄ |
| |
Çok Şükür Allah a Gederim Böyle | rim böyle Anayı anayı hestehanayı Evde goydum getdim körpe balayı Gızım sen sahla körpe balayÄ |
| |
Çok Şükür Balım Çok Şükür | şükür Balım çok şükür Çilehane beleninde Ab-ı zemzem akar orda İçti gönül kandı bur |