| |
Gönül Üzerine | rlere tohum ekilmez Her dediğin yere han da yapılmaz Bu senin derdini çekemem gönül Bir dem ata bi |
| |
Gönül Verdim Bir Sitemkar Yare | en Can değil hakikat cihandan geçtim Aşık olan neyler zemin ü zaman Arife gerekmez billahi cihan | |
Gönül Viranedir Derdi Hasretten | kapıdan Bugünse aramız bir adım oldu Evim mahpushane yatağım diken Var mıdır bu denli mihn |
| |
Gönül Yarasina Lokman Olan Sah | in hem cömert veli Cihanin ahiri hem de evveli Vilayet mülküne sultan olan Sah Seyrangahin olmus arsin y |
| |
Gönül YolculuÄŸu (Gel Seninle) | ¼nyanın kapısı Kimde cihanın tapusu Kinin nefretin yapısı Olmayan yere gidelim İnsanlarda du |
| |
Gönül Yüksek Uçma | in verilir bir gün Yedullah ayetin oku cihanda Sanma ki bakisin bu fani handa Herkes Hakk ı ister |
| |
Gönül Yükseklenmiş Alçaklıyamam | r>
İkinci güfte (ağam ağam) Felek hançerini kibar eylemiş Çengel bir tanem yar yar ( |
| |
Gönül Yüksekte Gezer | ¶nül Çalabın tahtı Gönüle Çalap baktı İki cihan bed-bahtı Kim gönül yıkarısa Sen sana |
| |
Gönülden Gönüle Yol Gider Derler | öğer gözden hun gerek Yüksek kayalarda şahan olamaz Kısırdır katırlar kulun kunlamaz Bazı |
| |
Gör Ne Fezi Etti | l Kârısaz Kim cihandan gitti kış ü geldi yaz Türlü türlü renkler ile yer yüzün Hub müze |