| |
Hüsn-i Halin Gören Aşık-ı Şeyda | ler Feth olur gülden perdeler derler Dehanından dürr ü güher dökerler Kadir oldu her cevaba sevdigim | |
Hüsnü Bu Cihana Şems Olan Aşık | tündedir |
| |
Hüsnü Vecahetin (Meni) | oyubnan atdın gamane meni Şair Veli deyer dehanı meze Yıkdın atam evin yan geze geze Lebinden bir |
| |
Hüsnün Senin Ey Dilber | br>
Sensiz bana bu can-ı cihan zerre değer mi Aman aman aman aman aman Nergiz mi acep didelerin gül mü |
| |
İbiÅŸ in Ağıdı | ±r kuzu Sana diyom garip eÅŸim Yol bekliyor emmin kızı Evimizin önü Ceyhan Dalga vursam alır m |
| |
İbom Ölüyor | zin gibi insanlığı yiyenler Vicdan yıkıp kara donlar giyenler Hani nerede ben yiğidim diyenler Kalenin |
| |
İbtida Devlete Nail Olanlar | eye etmez hizmeti Külhan bucağında çeker mihneti Sokaklar içinde yatan (bir) kıpti Misafirlikte (de |
| |
İbtida Hidayet Gani Süpandan |
Akibeti konan göçer bu handan Sağlık selametlik illa bir dirlik Dirlik ile birlik bir eyi şeydir |
| |
İçer İsen Kadirenin Meyinden | d ümmeti oldu Ümmeti olduysa sarardı soldu Cihana geldiyse bir kazanç buldu Kazanç da bir emek de bir k |
| |
Içerden Çikacak Birazdan Adam | ak birazdan adam Yipranmis bavulu hantal sesiyle Kendini yollara vuracak adam Yüz çeviren dostlar sinsi tav |