| |
Yüksek Olur Bahçelerin Kıyısı | hin yavrusu Bilmiyorum hangi dala konacak (yar yar) Aşağıdan gelen üzüm kağnısı Şimdi geçti g |
| |
Yüksekten Uçupta Çok Ötme | hit olsun ben seni vurmam Uzak yoldan geldin turnam yoruldun Hangi avcı yolun kesti darıldın Dertli |
| |
Yüküm Cevherle Doludur | dığı ferman ile Çobanoğlu nun aşığı uğraşır Sübhan ile Kimse bilmez bu derdimi beni didar ağlatır |
| |
Yumuşak Koltuk | >
Dinledikten sonra vur hançerinle Ölülere bir yurt var değil mi Küçük çıban yara olmuş büyümü |
| |
Yunus | verir fenerde Batan gemi hani nerde Öyle mahsun görünürde Basi sevdali yunusun Dalga döne döne gel |
| |
Yunus (Bundan Tam Yediyüz Sene) | ğarmış Bunu bir ibadet bilmiştir Yunus Sadık dosta feda etmiş canını Sevgiyle ısıtmış dört |
| |
Yunus Emre ye | ldı Selam sana Yunus Emre Göreyim nur yüzün hani Ey piri sultanı fani Geliyor Dursun Cevlani | |
Yunus um Benim | br>
Kudretten okudun pinhan künyeyi Özünde seyrettim sırr-ı aynayı Nice canlar ölçtü biçti dünyayı | |
Yunusca Bakmak | rı Terk eyledim zanları Vakfeyledim hanları Belki ömrümün sonu Kapımı çalan kimdir Tez |
| |
Yurden Öne Oynaylık | br>
Körpe körpe ber gürdüm Hem han can-ı özümden gittin |