| |
Usküdar’a Gider İken | >Kâtip Benim Ben Kâtibin El Ne Karışır, Kâtibime Kolalı Da Gömlek Ne Güzel Yaraşır. |
| |
Üsküp Sevda Sarkisi | islar sevda üstüne yoluna çikarsa çöz getir bana zemheri ayinda güller açildi gönlümün kisindan yaz |
| |
Uslan Gönül | Uslan gönül uslan artik Kara kalbin sil pasini Bâkî sanma burasini Ara da bul yoldasini Kara kal |
| |
Uslanmaz Yüregim | >Hüznüme ilismeyin Efkarim deli benim Kem dilinden yarimin Vurgun yedi yüregim Ah laf anlamaz yüregi |
| |
Üst Üste Vurulduk | VASI ZAMANI SORARSAN KARANLIGIN YARISI BENI DÜN DAGLARDA GÜL EKERKEN VURDULAR UZATTILAR SONRA IKI TASIN ARASI |
| |
Usta Bahçevandım (Edemedim) | edim Hayret eylediğim şu gökkubbeyi Karış karış dolaştırdım Sidre yi İlettim nehire döktüm |
| |
Usta İle Çırak | onradan görmüş azar Her işin ehli karı Acemi okur yazar Çal çal ince havadan Gülmedik ağla |
| |
Üstadım (Seni Bekliyordum) | an Düşlerimi yoramadım üstadım Battın güneş gibi dünyam karardı Çağlayan ım solgun ben |
| |
Üstadına Tan Ederem | k a güvenmez Üfrükle boya boyanmaz Kara çivit kaim var mı Neslin sarp yerleri kesmez Şahmaraz |
| |
Üstadından Öğüt (Ağır Ağır) | ŸÃ¼nde edebin al ağır ağır Bakarsın yok iken var olduk neden Vücut yavaÅŸ yavaÅŸ tam olur beden à |