| |
Uy Tepeler Tepeler | ek tepeler Orada karlar yağar da burda sepeler Uy sandukta küflenmiş elmas küpeler Anan var midur y |
| |
Uyan (Uyu Uyu Yat Uyu) | ± bırak Uyan sen karış karış toprakları uyandır Çiçek açsın her taraf sizinle revnak revnak Uy |
| |
Uyan Ali m Uyan | öşen Eyerle Düldül ü Zülfikar kuşan Uyan Ali m uyan zamanın geldi Hünkar Hacı Bektaş Veli aŠ|
| |
Uyan Alim (Evimizin Önü Kavak) | ne Sıralanmış ben yüzüne *** Ahmet Şükrü Esen "Anadolu Türküleri" adlı kitabınd |
| |
Uyan Berkinim | ¼m yüregine gelip kuruldu kara gözlerini uyku doldurdu bir ana basinda aglandi durdu aglandi durdu aglandi d |
| |
Uyan Bu Gafletten Uyuma Yurttaş | üyen yolcuyu çekme geriye Dikkat eyle karıncaya arıya Gidiş böyle kavuşaman huriye Uyan bu gafletten |
| |
Uyan Çoban | anavar bürünmüş kuzu postuna Karışmış sürüye canlar kastına Tekin defterini çekmiÅŸ üstüne CiÄ |
| |
Uyan Çoban Sürüde Kurt Var | bürünmüs kuzu postuna Karismis sürüye canlar kastina Hakim defterini yazmis üstüne Ciger pare pare sizi |
| |
Uyan Çoban Uyan Sürüde Kurt Var | avar Bürünmüş Kuzu Postuna Karışmış Sürüye Canlar Kastına Hakim Defterini Yazmış Üstüne | |
Uyan Dağlar Uyan Ali Geliyor | uyan Ali geliyor Karataşı konukluğa konduran Rahmetile şu alemi kandıran On iki kurbanı bir kazan |