| |
Yine Gel | it ölüm bir zaman da yine gel Karac'oglan der ki derdim pek beter Bahçede bülbüller sakiyip öter |
| |
Yine Geldi Aşk Elçisi | >
Yunus aşkın vasfın söyler Gerçeklere haber eyler Mahrumların canı göyner Aşkar oldu nihanımız | |
Yine Geldi Evvel Bahar Günleri | gan eder bülbüller Bölük bölük suya çıkar güzeller Aşıkların del olduğu zamandır Yine gà |
| |
Yine Geldi Yaz Başı | adım Sana Doysun Kara Topraklar Hey Ettum Koyunumu Yaylanun Çimenune Uyan Sev |
| |
Yine Gönlüm Havalandı | ar benim İstanbul da has bahçada kara gözlüm var benim Endim yarin bahçasına şişte dönüyor kebap< |
| |
Yine Gönlüm Hos Degil | ¶nlüm hos degil akarsu gün görsemde çok sefalar sürsemde bazi bazi gülsemde yine gönlüm hos |
| |
Yine Gönlüm Hoş Değil | Yine gönlüm hoş değil Akarsu yum yansam da Kül olup savrulsam da Bazı bazı gülsem de Y |
| |
Yine Gönlüm Üç Dilbere Yakıldı | angısından ayırayım gönlümü Birinin karadır yay gibi kaşı Birinin inciden ufaktır dişi |
| |
Yine Gönül Sevdi Bir Nazlı Yari | r>
Dediğim cananın ebrusu kara Ufak tefek yürür güllüğe nisbet Ol fitne bakışla kıyar canımı |
| |
Yine Haber Gelmis | le haber salmis kaslari karam Yarden haber gelmis ben nasil duram Yine tazelendi yürekten yarem Tez günler ià |