| |
Çocuklugum | ler geçer vay. |
| |
Çoh İnsanlar Gonag Galıb (Bulagda) | Ÿ Be zen olub galıb hamuÅŸ El üz yumuÅŸ tel daramış Çoh güzeller bu bulagda Sözüm galır bu |
| |
Çok Ağlatma Beni | edelim seyran Bülbüller mest olmuş güllere hayran Seni benden ayırır bir gün devran Araya ayrılık |
| |
Çok Gezdim Kırk Altı Seyahatımda | rimi kazdım gidirem |
| |
Çok Göresim Geldi Nazlı Nigarım | Ÿradı yoksa yabana Niçin tebdil olmuÅŸ bilmem hallerin Muhabbet neÅŸesi gitmiÅŸ yüzünden Doyulmazke |
| |
Çok Nan-ü Yemek Yedik | tır Çok tekke bekledim bağrım eziktir El vurulmuş bağlarımız bozuktur Şimdi yaprağını döktü gà |
| |
Çok Safa Geldiniz Beyefendiler | §aÄŸlar İrfan meclisinde bulunmuÅŸ beyler Açıldı gülümüz ÅŸeneldi baÄŸlar Sıdk-ı candan halimize ba |
| |
Çok Sınadım Beğim Bu Tecellimi | zu Hicran a çıktı |
| |
Çok Şükür Kavuştuk Bahara Yaza | lbülün mekanı bahçeye bağa Kurumuş ağaca solgun yaprağa Gök gürledi şimşek çaktı toprağa Her |
| |
Çok Sükür Minnet Hüdaya (Bugün) | ü derdik bugün |