| |
Devrent Deresi 1 | yle Musam yürüdü Musamın ciğeri mos mor oldu çürüdü Derbent dereleri dar geldi bana Vadesiz ölüml |
| |
Diğnen Ağalar Birem Birem | lir elin var dağlar |
| |
Dilber Yol Üstüne Kış İylemişsin | ahçenize vardığım zaman Susamış sünbülün derdiğim zaman Soyunup koynuna girdiğim zaman Kah cil |
| |
Dolu Vurgunu | olu biçti duydun mu |
| |
Dön Hele (Aşiret Göç Etmiş) | ’dan neyini saklar Güz gelmeden hep dökülmüş yapraklar Kul gibi susamış kara topraklar Şu benim ömr |
| |
Dost Dost Diye (Yahyalı Kerem) 1 | ±ş yüzünü benden |
| |
Dostlar (Arapgir Postası) |
Sevgi ile cennet olsun yurdumuz Kalmasın tasamız bitsin derdimiz Kederi bedava satalım dostlar Haş |
| |
Dudu Dillim Meclis Üstüne Geldin | ma dar-ı fenada |
| |
Dünyanın (Ehl-i Kamil Olan) | i ahir zamana geldik |
| |
Düştü (Zülfün Sevdasıyla) | ¼ştü Müjganların susamıştır canıma Siyah zülfün taktın bu gerdanıma Ateş-i aşkını s |