| |
Gönül (Çıkıp Gurbet Ele) | l Vefasız bir yara gidip bulaşma Sadık yare doğru git dedim gönül Pehlivan ararsan nefsinle güle |
| |
Gönül Arzu Çeksin | ir aşıklarda çeşm-i yaşına Dile o tesellüble güzel çar-yar aşına Yürü var ziyaret eyle Beytü l-Har |
| |
Gönül Gitti Elimden | Rabbin bilesi değil |
| |
Gönül İster İsen Dünya Muradın | aşır Şubatı geçirsen bahar ulaşır Mart dedi mi koyun kuzu meleşir Nisan aylarında ot pazarında |
| |
Gör Ne Yaman Oldu | nın dili dolaştı Bu bizim ahımız arşa ulaştı Kara toprak oldu hali Hanak’ ın Göğde petek gi |
| |
Görüntüsü İnsan Aldatır Bizi | ez takılamıyor |
| |
Güçtür (Kalb Bir Binadır) | dız Edebi yoludur erkanıdır iz Vicdandır menzile ulaştırır tez Aldanıp nefsine tapması güçtür |
| |
Gül Dalına KonmuÅŸ Bülbül Yavrusu | Ÿ yaralar yeniden baÅŸlar DaÄŸlardan aÅŸam yare ulaÅŸam |
| |
Gül Kurban (Deli Gönül) | gül kurban Bir ses saldım ulaşılmaz illere Onun için düştüm dilden dillere Yalın ayak yolcu o |
| |
Gülfirazın Gören Hayvan-ı Natık | Murg-ı devlet olsa serinde karib Bir kamil mürşide ulaşamayıp Revai aşk ise noksane olur |