| |
Geldi Nebiler Serveri | mahcur kalanın Ağlayan Aşık Pervan ın Derdi dermanı Muhammet |
| |
Geldik (Ervah-ı Ezelden) | ste Eli bağlı saf-saf divana geldik (Müdami) Ervah-ı ezelde yaradılışda Bela deyüp t |
| |
Geldik Bugüne (Toprağın Özünden) | züle geldik bu güne Hayvandan insana daha dönmeden Büzüle büzüle geldik bu güne Yaz ayında gü |
| |
Geldik Darına Duşlandık | bizi Pir Sultan talib devirir Mervanın külün savurur Yedi kat baru çevirir Ali anda saklar |
| |
Geldik Konya ya | eni bozduk aşkın makamını çaldık Konya ya Divani diyorki semai dönen Mevlana aşkıdır Kony |
| |
Geldiler Bir Araya | de kurban ettiler Seyf çeküp nev-res cevanlar kasda canım almaya Ta ser-a pa cism-ü canım külli hicra |
| |
Geldim (Ey Efendim Benim Halim) | >
Ateşinle yandı bu perr ü bal ım Çok şükür şem ine pervane geldim |
| |
Gelemem (Beni Kınamayın) | ren dilidir dili Bana taş attıysa Mervan ın kulu Kerbela aşkına inan ağlamam Aşık olan gönül |
| |
Gelen (Halıma Rahmeyleyip) | Çün işitip dar günümü yola revandır gelen Akıl ermez ol Mevla nın elif ine sin ine Cümle yaranan |
| |
Gelen Gider Giden Gelmez | gider giden gelmez Sadık olsun doğru yuvan Yok mudur halini soran Hani baban hani anan Gelen gid |