| |
Hu Diyelim | man Arifler ceminde ihvanlar semalı devran Hu diye diye Hu Rahmanım Hu Kahharım Hu Kamiller |
| |
Hub Cemalin Görüp Divane Oldum | Hub cemalin görüp divane oldum Beni mecnun etti sevdan efendim Cemalin şem ine pervane oldum Atarım kend |
| |
Hub Nazarım Kaldı | deli olmuşsun Aklını yitirmiş divan olmuşsun Sen bir kıza vermişsin beni sanmışsın Elman bile yok |
| |
Hüda (Vermiş Her Eşyaya) | enneti hışmından od u Hazinen Rıdvan Malik tir adı Yedi canlı cansız üstüne kadı Yedi sema yedi ye |
| |
Hudavenda Kulum Emrine Ferman | arattın gökleri bu yere sayvan Ebetsin senden ayrığı fenadır Kani yel götüren taht-ı Süleyman< |
| |
Hudey Hudey | llah desem hakkın divanına dursam Ben bir yanık alma olsam dalında bitsem Ne dersin hudey hudey |
| |
Hulusi Gabilden Bilsen Fikrimi | Mülkünde saltanat hükmünde alem Divanında Şevket Şam isterem Gam günlü Şenlik in gönlünün |
| |
Humar Gözlüm 1 | n uyup yuva yapma bu bağda Felek vurur yurdun yuvan dağıdır |
| |
Humeyinim Ak Benim | Çok Benim Ben Divan Harbe Gidiyom (Sancak Saçık Fatma m) Kurtaranım Yok Benim Den |
| |
Hüner Senin Ay Semaver | br>
Semaverin çayniği çiçek Gelin ihvanlar çay içek Çay almayan meclisi geçek Hüner senin ay s |