| |
Kendimi İnsan Sanırdım | ırdım Meğer hayvan imişim Bir ar bir namus tanırdım Bilmem ne hal imişim Aklım ile bil |
| |
Kendini Bilmeze (İnsan Sıfatı) | ±fatında sanki bir hayvan Bedeni çöp gibi kalçası yayvan Kendini beÄŸenmiÅŸ kendine hayran Vallahi gör |
| |
Kerbela (Biz Ezelden Ikrar Verdik) | öz verdi döndüler Döndü mervani himara kandilar Ok attilar sanmayin utandilar Kavmi mervan kavmi süfyan k |
| |
Kerbela (Biz Ezelden İkrar Verdik) | >
Yetmiş bin kişi söz verdi döndüler Döndü mervanı himara kandılar Ok attılar sanmayın utandılar |
| |
Kerbela Mersiyesi 1 | mu Damen-i pak-i sekine Zeynep al kan oldu mu Kasım u Leyla Zeliha hep perişan oldu mu Ehl-i Beyt e bak |
| |
Kerbela Vakası (İmam Hüseyin) | n dertlerin İmam Hüseyin Gül gibi yavrular sarardı soldu Yetmiş üç pehlivan hep şehit oldu Ümm |
| |
Kerem Et Bir Beri Bak | İki kaşın ay alnın gencaya verir sabak Gören pervaneleyin nice od a düşmesin Gözlerinin bakışı can al |
| |
Kerem İle Aslı 9 | nzini sevdiğim Sabah olur ulu divan kurulur İşitenler cümle gelir derilir Bize vade veren yıldız |
| |
Kerkük Türküsü | lensin Yarin hakkin divaninda dogru söylensin Kalenin dibinde üç agaç incir Kolumda kelepçe, bilekçe |
| |
Kerpiç Duvar Daşlıdır | Zeyno ya Vuruldum (Zeyno Zeyno Zeyno Babı)
Van-Fahri Taşkın-Muzaffer Sarısözen |